Na początku lutego 1911 r. przyjechał do Poznania, gdzie jego występ przyjęto nadzwyczaj entuzjastycznie.
Prowadząc ożywioną realizacja koncertową, przebywał zwłaszcza zbyt granicą, zwłaszcza w środku Niemczech (Wiesbaden, Lipsk, Berlin). Sam siebie wolał ujmować kompozytorem niż odtwórcą dzieła, ciągle podkreślając, że wykonawcy niezbędna jest wygląd pełna pokory wobec wykonywanego utworu. Twierdził, że zaledwie będąc „czystym medium”, jest dozwolone udzielić stworzone wskroś kompozytora praca w środku postępowanie z większym natężeniem syty również rzeczywisty, natomiast wyzbycie się sztucznej wirtuozerii zaowocuje właśnie trafnością wykonania, tudzież nie błyskotliwą techniką.
Pierwsza wojna oraz zgon matki (ok. 1920 r.) przerwały występy Koczalskiego. Oddał się komponowaniu. Po ustaniu działań wojennych wewnątrz 1918 r. zamieszkał do wnętrza Wiesbaden, rozpowszechniano więc plotkę, że nie żyje. W tym czasie poślubił Niemkę pochodzącą ze Szwajcarii – Elzę Füchs, którą poznał ok. roku 1912.
W 1926 r. osiadł we Włoszech wewnątrz Stresie ponad Lago Maggiore, w tej okolicy spędzał miesiące wiosenne także letnie, pozostałe w środku Paryżu na studiach muzykologicznych plus filozoficznych na Sorbonie.
Na estradę wrócił zaledwie do wnętrza 1934 r.
II wojna światowa zaskoczyła pianistę do wnętrza Śmiełowie. Uciekając, przedostał się do Czernika, tudzież po pewnym czasie do Berlina. Podczas wojny tej był represjonowany na wskroś władze niemieckie, zabroniono mu m.in. występów publicznych, natomiast również opuszczania Berlina, jednakże Koczalski w dalszym ciągu organizował koncerty na rzecz przyjaciół oraz uczniów. W Polsce posądzano go póki co o kolaborację z hitlerowcami, wszak zarzuty te nie potwierdziły się.